کلیسای سنت استپانوس در تاریخ 15 اسفند 1341 با شماره ثبت 429 به ثبت ملی و در سال 2008 میلادی به عنوان نهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. از نظر برخی مورخین این کلیسا در قرن نهم میلادی ساخته شده ولی برخی نیز تاریخ بنای آن را به دوران صفوی نسبت می دهند.
پایگاه میراث جهانی کلیساهای تاریخی ایران
کلیسای سنت استپانوس در تاریخ 15 اسفند 1341 با شماره ثبت 429 به ثبت ملی و در سال 2008 میلادی به عنوان نهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. از نظر برخی مورخین این کلیسا در قرن نهم میلادی ساخته شده ولی برخی نیز تاریخ بنای آن را به دوران صفوی نسبت می دهند.
این کلیسا در 18 کیلومتری غرب جلفا در نزدیکی روستای دره شام در دره ای سربز و زیبا به نام قیزیل وانک واقع شده است. سنت استپانوس برگرفته شده از نام استپانوس(اولین شهید راه مسیحیت) است که به نام ایشان ساخته شده است.
به لحاظ اهمیت وانک سنت استپانوس؛ پایگاه میراث جهانی کلیساهای تاریخی ایران بهمراه قره کلیسا(وانک سنت تادئوس)، کلیسای چوپان و کلیسای زورزور به عنوان نهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت و فعالیت های پژوهشی و عملیاتی خود را از سال 2009 شروع نموده است.
بخشی از امورات این پایگاه جهانی شامل: پژوهش، معرفی، مرمت، استحکام بخشی و احیای کلیساهای تاریخی بوده که بصورت سالانه برنامه ریزی و اجرا می گردد.
آدرس: تهران- خیابان جمهوری اسلامی- خیابان میرزا کوچک خان- شماره 15- کلیسای مریم مقدس- کدپستی: 1131664381
تلفن تماس: 66760879
تاريخ و ساختمان كليسا كليساي سنت استپانوس در 26 كيلومتري غرب جلفاي ارس در محلي به نام قريه قزل وانگ (صومعه قرمز ) در نرديكترين روستاي دره شام از دهستان ارس در كنار بخش پلدشت شهرستان ماكو واقع شده است ، سابقا راه كوهستاني مالرو داشت و از سال 1350 راه ماشين و هموار آن ساخته شده و چون در دامنه رشته كوههاي ماقارات قرار گرفته به آن عبارت ماقارات سنت استپانوس نيز اطلاق مي شود. آندرانيك هويان در مقاله كليساي سنت استپانوس مقدس درمجله ايران زمين مي گويد: كليساي استپانوس مقدس در دژي استوار واقع شده و به مجموعه بناهاي موجود در اين دژ وانگ استپانوس مقدس يا وانگ ماقارات مي گويند ، اين وانگ مانند ساير وانگهاي ارمنيان محل اجتماع طللاب خطاطان و خوشنويسان وتذهيب كاران نويسندگان فلاسفه و مورخين و دانشمندان بوده ، وانگ استپانوس از دو نظر براي ارمنيان حائز اهميت است ، كليسا به خاطر سبك بنا و جنبه فرهنگي از مراكز مشهور ديني و فرهنگي ارمنيان است تعداد بسياري خوشنويس و خطاط در اين وانگ گرد آمده و به استنتاج كتب مي پرداختند ، نقاشان و تهذيب كاران با هنر خود بر زيبايي كتابها مي افزودند و به اين سبب وانگ استپانوس مقدس به عنوان يكي از مراكز خوشنويسان ارمني شهرت دارد و هم اكنون تعداد زيادي كتاب در اين وانگ استنتاج شده است و در كتابخانه هاي جمهوري ارمنستان و ايتاليا نگهداري مي شود. كهن ترين سند در اين باره مربوط به سال 649 ميلادي است كه از وجود ديري در اين منطقه آگاهي مي دهد ، در زمان سلطنت آشوت باگرادوني پادشاه ارمنستان، كاتاليكوس خاچيك رهبر مذهبي ارمنيان در سال 266 ( ه – ق ) برابر با 976 ميلادي اسقف اعظم بالكن را به سرپرستي وانگ استپانوس مقدس بر گزيد او با هزينه پادشاه كليسايي در محوطه بنا كرد. مرمت بعدي كليسا بين سالهاي 1682 / 1094 تا 1691 / 1102 صورت گرفت و مرحله چهارم بازسازي كليسا به وسيله عباس ميرزا در سال 1826 / 1243 انجام پذيرفت . متن مندرجات سنگ نبشه به شرح ذيل است: |